Aktywność koloidalna gruntu

Aktywność koloidalna gruntu (ang. colloidal activity of soil, A), w geotechnice i geologii inżynierskiej termin, który określa stosunek wskaźnika plastyczności do zawartości procentowej minerałów ilastych w gruncie.

A = IP / fi

Termin został wprowadzony w 1953 roku przez Skemptona w celu wyrażenia skłonności gruntów koloidalnych do zmiany cech fizycznych pod działaniem wody. Aktywność koloidalna jest wynikiem składu chemicznego i mineralnego gruntu. Dla większości gruntów spoistych w Polsce, aktywność koloidalna wynosi ok. 1,0. Dlatego zawartość minerałów ilastych może być stosowana jako podstawowe kryterium klasyfikacji gruntów spoistych. Jedynie dla zwietrzelin i lessów ma ona wartość 0,5 do 0,7, natomiast czysty montmorylonit ma wartość A > 1,5.

Literatura

Kostrzewski W. 1980. Mechanika Gruntów, Państwowe Wydawnictwo Naukowe
Wiłun, Z. 2000. Zarys geotechniki, Wydawnictwo Komunikacji i Łączności