Genetyczna sekwencja stratygraficzna

Genetyczna sekwencja stratygraficzna (ang. genetic stratigraphic sequence), w stratygrafii sekwencyjnej to sekwencja osadów ograniczona przez powierzchnie maksymalnego zalewu (ang. maximum flooding surfaces MFS).

Termin po raz pierwszy zastosował w 1974 roku Frasier. Sekwencja genetyczna może obejmować pełen cykl zmiany poziomu bazy, ale może też jedynie obejmować okres związany z pozytywną akomodacją w wyniku zmian powstawania akomodacji i/lub zmian w dostawie materiału osadowego. W przeciwieństwie do sekwencji depozycyjne, sekwencja genetyczna mogła zawierać w jej obrębie powierzchnie niezgodności powstałe w wyniku erozji środowisku lądowym (subaeralnej) dzięki znacznemu obniżeniu poziomu bazy (ang. subaerial unconformity).

Literatura

Catuneanu, O., 2002. Sequence stratigraphy of clastic systems: concepts, merits, and pitfalls. Journal of African Earth Sciences 35, 1-43 dostępne dzięki SEPM (Society for Sedimentary Geology) Websize.
Catuneanu, O., Galloway, W.E., Kendall, C.G.St.C., Miall, A.D., Posamentier, H.W., Strasser, A. and Tucker, M.E., 2011. Sequence Stratigraphy: Methodology and Nomenclature. Newsletters on Stratigraphy 44/3, 173-245.