IMG_20170529_182810.jpg

Koluwium

Koluwium (ang. colluvium) to heterogeniczne osady gromadzące się u podnóży skarp lub klifów jako wynik transportu grawitacyjnego. Na zdjęciu koluwium u podnóża klifu i osuwiska w Wolińskim Parku Narodowym.

W porównaniu ze stożkami aluwialnymi (osadami wód płynących i spływów kohezyjnych), stożki koluwialne mają znacznie większe nachylenie, które w proksymalnej części może sięgać 30-45 stopni (kąt naturalnego zsypu) a w części dystalnej 10-15 stopni. Stożki koluwialne mają zazwyczaj niewielkie rozprzestrzenienie (poniżej 0,5 km).

Osad ma bardzo niską dojrzałość teksturalną. Składa się z frakcji głazowej, kamienistej, warstw żwiru o niskiej dojrzałości i drobniejszych frakcji w różnych proporcjach. Brak jest tu wyraźnych struktur sedymentacyjnych, choć gruboziarniste osady lawinowego osypywania mogą być przewarstwione drobniejszymi osadami spływów kohezyjnych. W obrębie stożków, średnica ziarn może maleć ku górze a poszczególne warstwy związane z pojedynczymi spływami mogą mieć zaznaczone normalne uziarnienie frakcjonalne.

W analizie stateczności skarp, wytrzymałość na ścinanie osadów koluwialnych jest wyrażana jako rezydualna (lub resztkową) z powodu ich struktury.

Literatura

Kakou, B.G., Shimizu, H., Nishimura, S. Residual Strength of Colluvium and Stability Analysis of Farmland Slope. Journal of Scientific Research and Development 3
Blikra L.H., Nemec, W.1988. Postglacial colluvium in western Norway: depositional processes, facies and palaeoclimatic record. Sedimentology 45, 909-959