Krytyczny kąt padania

Krytyczny kąt padania (ang. critical angle of incidence) w geofizyce w sejsmice refleksyjnej, jest to kąt, przy którym fala ulega załamaniu na granicy sejsmicznej i porusza się wzdłuż tej powierzchni. Kąt definiowany jest przez prawo Snelliusa i zależy od prędkości w ośrodkach po dwóch stronach granicy sejsmicznej.

Gdy fala sejsmiczna porusza się z ośrodka o niższej prędkości sejsmicznej do ośrodka o wyższej prędkości sejsmicznej kąt załamania jest większy niż kąt padania. Gdy kąt załamani wynosi 90 stopni (licząc względem osi prostopadłej do powierzchni), fala porusza się wzdłuż tej powierzchni pomiędzy dwoma ośrodkami. Wtedy też kąt padania fali jest nazywany kątem krytycznym.

Gdy jednak kąt padania jest większy niż kąt krytyczny, fala sejsmiczna jest załamana z powrotem po kątem takim samym, jak kąt padania. Taki kąt padania jest nazywany zakrytycznym (ang. post-critical) a załamanie jest nazywane całkowitym wewnętrzym odbiciem (ang. total internal reflection).