Pasywne krawędzie

Pasywne krawędzie (ang. passive margins) to miejsca na styku skorupy kontynentalnej i oceanicznej, w którym nie zachodzą procesy subdukcji lub przesuwania się wzajemnego płyt litosferyczych na uskokach transformacyjnych (krawędzie konserwatywne).

Pasywne krawędzie związane są basenami sedymentacyjnymi określanymi jako baseny krawędzi pasywnych. W wyniku obciążenia osadami dostarczanymi z lądu, strefa przejściowa pomiędzy płytą oceaniczną i kontynentalną ulega subsydencji, co prowadzi to wyraźnie wklęsłego w przekroju kształtu basenu. Takie baseny sięgają na setki kilometrów w głąb oceanu i rozciągają się na tysiące kilometrów. Osady rozłożone są tu strefowo od płytkomorskich, przez osady stoku kontynentalnego po głębokomorskie.

Literatura

Dadlez, R., Jaroszewski, W. 1994. Tektonika. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa
Guillemot, J. 1991. Elements of geology. Editions Technip
Southard, J. 2007. Sedimentary Basins. Massachusetts Institute of Technology: MIT OpenCouseWare: Sedimentary Geology Lecture Notes.