Penakordancja

Penakordancja lub prawie zgodność (ang. paraconformity) to rodzaj niezgodności, która oddziela równoległe warstwy i reprezentuje znaczną przerwę w zapisie stratygraficznym.

Prawie_zgodnosc_malogoszcz.JPG

W przypadku prawie zgodności hiatus jest rezultatem erozji lub braku sedymentacji, choć ze względu na brak śladów erozji i równoległe zaleganie warstw sprawia wrażenie zgodnego zalegania warstw.

W przypadku, gdy przerwa w zapisie nie jest znaczna, stosowany jest termin diastema (lub nieznaczna penakordancja). Ze względu na pozorną zgodność zalegających powyżej i poniżej niej warstw, penakordancja jest wyznaczana na podstawie metod datowania wieku skał (patrz chronostratygrafia) a głównie zawartości skamieniałości.

Termin prawie zgodność został wprowadzony w 1957 roku przez Dunbara i Rodgersa na potrzeby ich klasyfikacji powierzchni niezgodności (patrz niezgodność). Choć już 1905 roku Grabau podzielił niezgodności na dyskordancje kątowe oraz powierzchnie erozyjne lub przerwy w sedymentacji pomiędzy równoległymi warstwami (ang. disconformity).

Zdjęcie po prawej stronie przedstawia penakordancję pomiędzy górnymi łupkami górnej jury (szary kolor) i zalegającymi powyżej nich białymi transgresywnymi piaskowcami górnej kredy (górny alb-cenoman) w kamieniołomie w Małogoszczy w Górach Świętokrzyskich. Przerwa w zapisie stratygraficznym wynosi około 50 mln lat. Wysokość ściany około 50 m.

Literatura

Donovan, A.D. 2010. The sequence stratigraphy family tree: understanding the portfolio of sequence methodologies w: Zaitlin, B.A. 2010. Application of modern stratigraphic techniques: theory and case histories 94. SEPM Society for Sedimentary Geology
Dunbar, C.O., Rodgers, J. 1957. Principles of Stratigraphy. Wiley