Tekstura skały osadowej

Tekstura skały osadowej (ang. sedimentary rock texture) to zespół cech skał osadowych lub luźnego osadu dotyczących charakteru jej składników (np. ziarn).

W skałach okruchowych obejmują one (1) uziarnienie (wielkość ziarn i stopień wysortowania), (2) kształt (kulistość) i obtoczenie ziarn, (3) sposób ich ułożenia (np. imbrykacja): orientację, upakowanie, w gruboziarnistych osadach także ilość matriks (szkielet ziarnowy zwarty lub rozproszony). Dodatkowo może też być uwzględniony (4) stopień zwietrzenia skały oraz (5) jej kolor. W przypadku skał osadowych o charakterze krystalicznym (np. wapieni) podawana jest wielkość kryształów.

Pierwotna tekstura jest wynikiem procesów sedymentacyjnych i dlatego jest stosowana w interpretacjach mechanizmu transportu i środowiska depozycyjnego. Wysortowanie, obtoczenie oraz skład petrograficzny osadu wskazują na jego dojrzałość teksturalną. Pierwotna tekstura może zostać zmodyfikowana w wyniku diagenezy.

Obok składu mineralnego, tekstura skał (a także ich struktura) decyduje zarówno o ich właściwościach fizycznych (np. porowatość, przepuszczalność hydrauliczna), jak i mechanicznych osadu (np. podatność na upłynnienie, wytrzymałość na ścinanie).

Literatura

Gradziński, R., Kostecka, A., Radomski, A., Unrug, R. 1986. Zarys sedymentologii. Wydawnictwa Geologiczne
Middleton, G.V. (ed.) 2003. Encyclopedia of Sediments and Sedimentary Rocks. Springer