Wykres chronostratygraficzny

Wheeler_1958.GIF

Wykres chronostratygraficzny, nazywany też diagramem Wheelera (ang. Wheeler's chart) to przekrój geologiczny, który przedstawia jednostki stratygraficzne w pionowej skali czasu geologicznego, uwzględniającej czas ich powstawania, przerwy w sedymentacji i brak zapisu stratygraficznego.

Skala pozioma przedstawia odległość. Taki wykres umożliwia graficzne przedstawienie sekwencji depozycyjnych, powierzchnia niezgodności i okresów, w których nie zachodziła sedymentacja (diastem). Wykresy chronostratygraficzne znajdują zastosowanie w chronostratygrafii, allostratygrafii i stratygrafii sekwencyjnej.

Nazwa pochodzi od geologa Henryego E. Wheelera, który po raz pierwszy w 1958 roku zaprezentował możliwość przedstawienia jednostek chronostratygraficznych w skali czasu. Szczególnie ważne było przedstawienie luk stratygraficznych, przedziałów czasu reprezentowanych przez powierzchnie niezgodności (brak zapisu w osadach). Pomimo, że praca Wheelera jest uważana za pionierską, opierała się na pracach Williama Grabau z 1906 roku i Eliota Blackweldera z 1909, którzy już wtedy przedstawili proste wykresy niezgodności w skali czasu geologicznego, patrz ilustracje w Blackwelder (1909) i Grabau (1920).

Ilustracja po prawej stronie przedstawia wykres chronostratygraficzny z publikacji Wheelera z 1958 roku. Udostępnione dzięki uprzejmości SEPM Society for Sedimentary Geology.

Literatura

Blackwelder, E. 1909. The Valuation of Unconformities. The Journal of Geology 17-3, 289-299
Wheeler, H.E., 1958. Time Stratigraphy, Bulletin of American Association of Petroleum Geology 42, 1047-1063 dostępny dzięki SEPM (Society for Sedimentary Geology)
Grabau, A.W. 1920 A Text Book Of Geology Part I General Geology. D.C. Heath & Co. Publishers, Boston, New York, Chicago, dostępny na Universal Digital Library